در دنیا از هر سه خانم بالغ و مستعد بارداری، یک نفر دچار کم خونی میباشد که این موضوع در ارتباط مستقیم با دفع خون طی دوره قاعدگی است. کم خونی در اثر کاهش تعداد سلول های خونی قرمز بوجود می آید و باعث کاهش توان جسمی و ذهنی فرد جهت انجام فعالیت های روزانه, تپش قلب و تنگی نفس، رنگ پریدگی و افزایش ابتلا به بیماری میشود. کمبود آهن از دلایل شایع حداقل ۵۰ ٪ کم خونی ها است که این موضوع ممکن است بدنبال کاهش دریافت خوراکی، کاهش جذب بدن، کاهش ذخایر آهن در بدن و نیاز به میزان بیشتر آن و یا افزایش دفع آهن بدلیل از دست دادن مزمن خون بوجود بیاید. مصرف روزانه آهن بمدت سه ماه، راه حل استاندارد برای پیشگیری و درمان کم خونی فقر آهن میباشد، اگرچه که اطلاعات کافی به نفع مصرف طولانی آن موجود نیست و میتواند فرد را محتمل عوارضی مانند تهوع، یبوست و لک دندانی کند. مقدار پیشنهادی آهن در زنان بالغ غیر باردار در مناطقی با شیوع بالای ۴۰٪ کم خونی، روزانه ۴۰ الی ۶۰ میلی گرم آهن المنتال ترجیحا بهمراه مواد غذایی غنی از ویتامین سی مانند آب پرتقال جهت افزایش جذب آهن و نیز ۱ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از غذا میباشد. از آنجایی که سلول های روده ای هر ۵ تا ۶ روز نوسازی میشوند و جذب مواد توسط سلول های جدید روده افزایش می یابد، بنابراین مصرف دوره ای آهن در مقایسه با مصرف روزانه، برتری نسبی از نظر میزان جذب آهن دارد. از طرفی این نوع روش مصرف از بلاک شدن دایمی سلول های روده توسط آهن و عدم جذب سایر مواد نیز جلوگیری میکند. در آخر، مصرف دوره ای با اثربخشی مشابه با مصرف مداوم، فرد را مستعد عوارض کمتری میکند. مطالعات نشان داده است، در زنان بالغ و غیر یائسه، مصرف دوره ای آهن اثرات مشابه با مصرف مداوم در پیشگیری و درمان کم خونی بدنبال دوره قاعدگی دارد، در حالیکه عوارض کمتری بروز داده میشود. الگوی مصرف دوره ای آهن میتواند به دو روش شامل مصرف آهن طی ۴ تا ۱۰ روز ابتدایی دوره قاعدگی یا مصرف هفتگی (یک، دو یا سه مرتبه در هفته در روزهای غیر پشت سرهم و با فاصله حداقل ۴۸ ساعت از هم) باشد. دوره قاعدگی بدلیل بیشترین حجم دفع خون و متعاقبا بیشترین نیاز بدن به آهن، بهترین زمان دریافت مکمل آهن میباشد. در صورت مصرف در روزهای قاعدگی، طبق سازمان NHS, روزانه ١٤/٨ میلی گرم آهن در زنان ۱۹ تا ۵۰ سال و یا روزانه ۱۰ میلی گرم در زنان بالای ۵۰ سال که هنوز یائسه نشده اند، میباشد. طی مطالعات اخیر، مصرف هفتگی نیز نسبت به مصرف مداوم طی ۴ تا ۱۰ روز اول قاعدگی، عوارضی کمتر با اثربخشی یکسان را دارا است. دوز پیشنهادی آهن در این روش، ۶۰ میلی گرم فروس سولفات در هفته میباشد.
Intermittent iron supplementation for reducing anaemia and its associated impairments in adolescent and adult menstruating women; Ana C Fernández-Gaxiola, Luz Maria De-Regil
Oral iron supplementation in iron-deficient women: How much and how often?; Nicole U. Stoffel, Hanna K. von Siebenthal, Diego Moretti, Michael B. Zimmermann
Will iron supplementation given during menstruation improve iron status better than weekly supplementation?; Judhiastuty Februhartanty, Drupadi Dillon, and Helda Khusun
Better You; A Guide to Periods & Iron Supplements